болхи, дорой, хөдхө; олдой хийцтэй эд; олдой хүн.
бонцгор.
монцгонохын үйлдүүлэх хэв.
молцог; шувууны толгой дахь чандар цацаг.
морчийхын үйлдүүлэх хэв, морчгор болгох.
монхолзохын үйлдүүлэх хэв.
арай монхор, нилээд монхор.
унаагүй; азгүй.
хамар өндөр бөгөөд бөгтрөгтэй; монхор хамар.